Pulitika ng Takot, Pulitika ng Utang na Loob

Ang nananaig na pulitika sa Pilipinas, ang Tradisyunal na Pulitika o kilala nating lahat bilang TRAPO ay nakabase sa Takot at Utang na Loob.

Ito ay kitang-kita ngayon sa insidenteng naganap sa Maguindanao. Paulit-ulit na sinasabi ang due process ngunit hindi ito ang ipinatutupad. Dapat ay kinukuwestyon na ang mga suspek pero kung anu-anong excuse ang binibitiwan ng mga alagad ng gobyernong ito. Ang kandidato ng administrasyon ay ginagamit pa ngayon ang insidente para maitaas ang kanyang popularidad at gayundin ay upang gumawa ng heroic act.

Hindi ako magtataka kung ang lahat ng ito ay bahagi ng isang mas malaking plano ng administrasyong ito, isa na namang palabas upang bilugin ang isipan ng sambayanang Pilipino.

Pulitika ng Takot

Ang mga taong may kapangyarihan, imbes na gamitin ang kapangyarihang ito upang tulungan ang mga taong hanapin ang sarili nilang lakas at tumayo sa sarili nilang mga paa, ay isinusulong ang sariling interes at sinisiguro na ang mga taong nasasakupan ay magiging dependent sa kanila at sa kanilang pamumuno. Ang kapangyarihan ay ginagamit upang pasunurin ang mga tao, at mapasailalim sa kanilang impluwensiya at kapangyarihan –sa anumang paraan. Machiavellian ang konseptong ito, na ang respeto ay makukuha sa pamamagitan ng takot.

Subalit kailanman, ang mga taong kumikilos batay sa takot ay di makakamtan ang pagbabago, sapagkat ang takot ay nanganganak lamang ng iba’t-ibang uri ng takot: guilt, worrry, doubt, anger, pride, inaction, indecision, lack of creativity. Hangga’t takot ang nananaig sa puso at isipan ng mga tao ay walang puwang ang pagmamahal, katotohanan at kaligayahan sa kani-kanilang buhay. At magpapatuloy ang vicious cycle ng oppressor vs. oppressed o ng mga mambibiktima at ng mga biktima.

Pulitika ng Utang na Loob

Ang utang na loob ay matagal nang konsepto sa kulturang Pilipino, pero ang tanong sa aking isipan –atin nga ba ito o ito ay isang konseptong naimbento ng mga taong nais tayong pagharian at pasunurin? Sapagkat ang konseptong ito ng utang na loob ay isang konseptong nakatali sa tradisyunal na kristiyanismo na dala ng mga dayuhan, yaong base sa ideya ng original sin, na nakatali pa rin sa ideya ng isang diyos na may kapangyarihan, nagpaparusa, at may power-over sa lahat ng mga tao.

Hindi ako sang-ayon sa ideya ng utang na loob, sapagkat nawawalan ng kapangyarihan ang mga tao upang panghawakan ang kani-kanilang mga buhay. Ang desisyon at kapangyarihan ay napupunta sa mga taong pinagkakautangan ng loob, at nagiging bulag na basehan ng pagkilos. Ang dalawang pangunahing kapangyarihan ng bawat tao ay ang PAGPILI at PAGLIKHA. Paano ka makakapili at makakalikha kung nakatali ang kamay mo sa kung ano ang nais ng ibang tao, ng taong pinagkakautangan mo ng loob? Kumbaga, ang ating kalooban ay ibinigay natin sa iba. Subalit ang ating kapangyarihan at tunay na yaman ay ang ating kalooban.

Kaya’t ang pulitika ng utang na loob kailanman ay di makapagpapalaya sa mga tao. Ito ay isang sistemang nagkukulong at pumipigil sa malayang pagkilos at pag-iisip ng mga tao.

Kung nais natin ng Tunay na Pagbabago, hindi na maaaring manaig at magpatuloy ang kasaluyang sistema ng pulitika — ang pulitika ng takot, pulitika ng utang na loob –ang pulitika ng POWER-OVER.

Climate Change has got me talking

The legacy of the Filipino to the world is our BAYANIHAN SPIRIT. Our innate capacity for healing through connectedness and helping one another through authentic volunteerism. The impending threat of climate change and ecological crisis need all of humanity to come together and realize that WE ARE ALL ONE. that the emergence of the New Earth will happen with the emergence of the new and authentic human beings. And we have got to change and act now! Not only in 2010 or 2012. Now!

Looking at the rest of our Kapwa-Pilipino, in the malls, in the streets, jeepneys and buses, and most seem to be unaware of the “doom” that will be brought about by Climate Change, and the ecological disaster that we are all facing come 2012 to 2015. Realistically-speaking, scientists all over the world say the same thing, but it seems the world is going on as it does..
The emergence of the New Earth will happen with the emergence of the new and authentic human beings. And we have got to change and act now! Not only in 2010 or 2012. Now!
Kailangan nang simulan ngayon ang maliliit at malalaking pagbabago. Kung puwede ngang mas malaki, mas mabuti. We need drastic changes in our lives, right now. We cannot be sitting ducks unprepared, falling “victims” to a raging earth. Christmas time is coming and we’ve got millions more plastic and trash accumulated. Cars, airconditioners and smokers contributing to dangerous gases and pollutants. Convenience need to take a back seat now. Earth awareness is a MUST.

Gusto ko ng Katahimikan!

Bagamat parang mag-iingay ako ngayon dahil sa inis, at sa mga sasabihin ako, totoo na gusto ko ng katahimikan dito sa ating bayan…

Napakaingay na ng Pilipinas!

Hindi lang ingay sa tunog, kundi sa marami pang bagay. Ang pollution at “ingay” sa buong paligid ay matindi at malala na. Kaya nga di na natin naririnig ang ating mga sarili, ang ating kapwa at ang bulong ng Sansinukuban, ng Universe. Kaya hirap tayong makinig e, di na natin marinig ang tunay at totoong “guidance” dahil napapaligiran tayo, at punung-puno ng ingay. Mula sa polusyon ng hangin, basura sa bawat sulok ng bansa, ingay ng Telebisyon, mga sasakyan, mga Advertisement na lahat na lang ng lugar makikita mo, wala nang nirespetong espasyo!

Kaya nga’t rinding-rindi na sa ingay ang ating Inang Kalikasan e…at hayan nga’t nililinis ang ingay na ating patuloy na nililikha at hinahayaang sakluban tayo.

Ang hapdi sa mata ng dumi, at dami ng ating nakikita. Ang sakit sa tenga ng tunog, sigaw, at tsismis, “musika” na naririnig natin sa araw-araw. At masama sa ilong at baga ang palagian nating nalalanghap na baho ng basura, baho ng usok ng sasakyan at usok ng sigarilyo…

Kailan ba natin ito gagawan ng paraan? Kailan ba natin paninindigan ang malinis, maganda, at maginhawang kapaligiran? Madali lang naman kung sisimulan at susubukan. Bawat basura itapon sa dapat kalagyan. Piliin ang mga dapat nating pakinggan. Tangkilikin ang mga gawaing iginagalang ang ating kalikasan at pinapanatili ang kalinisan ng ating kapaligiran. Maraming paraan, kung gugustuhin. Para saan?

Para sa kalusugan ng bawat isa sa atin. Para sa ating henerasyon, at sa susunod pang mga magmamana ng ating bayan, at daigdig. Para sa buhay. Nasa ating mga kamay kung paano tayo mabubuhay, at hanggang saan natin dadalhin ang ating buhay. Lahat ay nasa ating mga kamay. Matagal na panahon na tayong nalinlang ng kaisipang hawak ng iba ang buhay natin. Baguhin na natin ang ating isip, at gawin na natin ang tama para sa atin.

Ngayon na! ‘Wag na nating pahirapan ang kalikasan, ang ating kapwa, at ang ating mga sarili.

Uploading my first Youtube video! At hindi pa tungkol sa akin?! A video for Nicanor Perlas, compiling testimonials from his supporters…hope to post more in the days to come…

If it LOOKS like, SMELLS like, FEELS like, TASTES like TRAPO — IT MUST BE TRAPO!!

Nakaka-frustrate dahil ang daming “naloko” at “nasilaw” sa pagdeklara ni Noynoy Aquino nang kanyang hangaring tumakbo bilang presidente. Nakaka-frustrate dahil parang hindi na natuto ang Pinoy.

Kailan ba tayo matututo sa pagpili ng lider na iboboto natin? Yung popularity contest, dapat naiwan na natin yan nung elementary at high school tayo di ba? Aba, ang mga botante 18 years old and above, bakit parang hindi appropriate ang paraan natin ng pagpili?

Hindi ko rin naman talaga masisisi lahat ng taong biglang nasilaw sa pangako ng Aquino government. E yun lang naman ang pinaka-disenteng gobyerno natin, pasalamat tayo kay Cory. Pero hindi naman ibig sabihin nun appropriate pa rin ang ganung pagpili o ang isang Noynoy-led government sa ngayon.

Marami na dapat tayong baguhin sa mga nakagawian natin. Kailangan na nating umusad at magising. At kailangan na natin ang isang MAGINHAWANG PILIPINAS! Hindi tayo giginhawa sa isang gobyernong Traditional Politics pa rin ang isusulong. Lalamunin lang ng bulok at maduming sistema ang sinumang pumasok dito. NEW politics ang tagapagsulong ng NEW Philippines. At ang NEW talagang bago, hindi sumasayaw sa lumang tugtugin.

Dito kailangan ang tunay na pagkilatis at DISCERNMENT sa bawat Pilipino. Mahalagang nakikita natin ang pagkakaiba ng tunay na LIWANAG at kislap o kinang.

Ang 2010 ang WINDOW of OPPORTUNITY natin para maisakatuparan ang Bago, Malinis, Maganda, Mabuti at Maginhawang Pilipinas. Nasa ating mga kamay kung paano ito magaganap.

AT magsisimula ito sa bawat isa. Ang pagbabago ng Pilipinas ay nasa pagbabago ng bawat isang Pilipino. Simulan sa paghahanap ng QUALITIES ng LEADER sa ating mga sarili. Kung gusto mo ng HONEST, maging honest muna tayo. Kung gusto mo ng may INTEGRITY, magkaroon muna tayo ng integrity. Kung gusto mo ng MAIPAGMAMALAKI at MARANGAL na lider, aba, e siguraduhin mong maipagmamalaki ka rin, at marangal lahat ng ginagawa mo.

Kung sino man ang magiging pangulo natin ay “representative” lang ng sambayanang Pilipino. Kaya kung isang TRAPO, sinungaling, kurakot, mapang-api, at walang delikadesa na naman ang maluluklok sa trono –wag tayong maghugas ng kamay, dahil ngayon pa lang nasa atin na ang pagkakataon, nasa ating mga kamay na ang katuparan ng pinapangarap nating Pilipinas!

At ako, si Nicanor Perlas lang ang nakikita kong magbibigay-daan sa panibagong pilipinas. Siya lang ang buong kumpyansa kong masasabi na kung ano siya, ganoon rin ako, ganoon ang Pilipino!

Bisitahin ang: http://www.nicanor-perlas.com para makilala mo pa siya!

Paramihin ang mga sumusuporta at kumikilos para sa bagong Pilipinas! Tara na!

Pagbabago, Ngayon Na!

Kumusta naman ang kagarapalan ng ating gobyerno?

Sunud-sunod ang mga kawalang-respeto sa taumbayan. Ibang level ito!

Kain dito, waldas doon, at syempre ang dobleng net worth. Alam naman siguro natin na anumang net worth yun sa papel, ay wala pa sigurong kalahati ng totoo niyang net worth. Mining at illegal logging na lang, bilyon na yan para sa ating napakagaling na pangulo.

Pero, hindi lang talaga sa gobyerno, sa media, sa simbahan, sa pamilya. Kahit saan ka tumingin ngayon, nagsusumigaw ang tema ng pagbabago. Dati, ang sigaw ng mga tao ay Tama na, Sobra na, Palitan na! Pero hindi lang dapat palitan, nakailang palit na nga tayo, puro basahan at trapo pa rin ang nakuha natin.

Totoong pagbabago mula sa bawat isa sa atin. Bawat isa, pero sama-sama. Baguhin ang ating mga kalooban, wag lang sigaw ng sigaw sa mga taong kaharap natin. Wag lang batikos nang batikos. Tingnan natin ang ating mga sarili. Kung ayaw na nating maging tiwali, tigilan natin ang sariling katiwalian, maliit man ito. Para ang pipiliin natin ay totoo, yung totoong kumakatawan sa atin. Kaya tayo naiinis at naasar na sa ngayon, kasi alam nating hindi na representante ng taumbayan ang mga nasa posisyon sa pamahalaan sa kasalukuyan. Matagal na silang nabubulok sa kanilang mga tronong inuupuan.

Lahat tayo siguro naiyak nung pinapanood ang alaala ni Cory, ng People Power, ng Edsa Revolution na ibinuwis ng maraming tao ang kanilang buhay para sa kalayaan.

Malaya na tayo. Matagal na nating nakamit ang kalayaan mula sa kamay ng iba, ng diktador. Nasa kamay na natin ito ngayon. Pero kumikilos tayo na hindi malaya. Hindi tayo malayang pumipili. Nakatali pa rin tayo sa nakaraan. Tapos na ang nakaraan. Panghawakan na natin ang kasalukuyan para makausad na tayo patungo sa hinaharap.

Ang kailangan na natin ngayon ay karangalan. Marangal na buhay. Hindi yung ikinakahiya natin ang pagka-Pilipino dahil sa mga nakakahiyang mga pinaggagagawa ng mga kapwa natin, at ng mga sarili natin mismo. Dahil kung tinatanggap lang natin ang tiwali, katulad rin nila tayo. Mas suwerte pa nga sila dahil may nakukuha pa sila…tayo, puro kahihiyan lamang.

Panahon nang piliin ang marangal na mga tao para sa isang marangal na Pilipinas. Panahon nang maging marangal na Pilipino sa ating bayan, at tulungan siyang ibangon mula sa dungis ng korupsyon at katiwalian!